من درون خيمه ي زيباي شب بر بال رنگين خيال پرواز ميکنم ميرسم به دري سبز گشوده به باغي تازه تر از صبح بهار.
من قصر آرامشم را ،در پشت ديواربلند شب ساخته ام آه آه.آه آه..
بر پلک بسته ي چشمانم ،گلاب پاش صبح ،گلاب سپيد روز را ميپاشد ،و بال رنگين پرنده ي خيالم را ،در کوره ي داغش ميسوزاند و مرا از خواب سبز آرامش، ،به صبحي بي حوصله و دلتنگ ميکشاند.
غريبم تو ديارم ،بر غم تو روزگارم ،بيخبرم زيارم قامت خسته دارم ،قلب شکسته دارم .
فضاي نا آرام و لغزنده روز، با من غريبه ست و من تنها ميمانم . چشمان پر از پرسش بي پاسخ روز، با من غريبه ست و من تنها ميمانم.
کاسه ي لبريز از رقابت روز، نبرد دستي با دستي ديگر، براي يک سکه ي بيشتر يا کمتر، با من غريبه ست و من تنها ميمانم.
و به عشق شب، لحظه هاي بي حوصلگي را، اندازه ميگيرم تا شب چادر زيباي سکوت را، بر سر دشت بکشاند؛ و عادت مهربان آرامش را به خانه ام بياورد.
تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم
من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم
تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم
من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم
تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم
من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم
تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم
من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم
تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم
من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم
تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
نوشته های پیشین
شهریور 1386
تیر 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
پیوندها
مجتبی کیوکوشین
عاشق تنها 62
BLOGFA.COM