و اما عشق

تنها با گلها

zendangham — Wed, 29 Aug 2007 15:25:23 GMT

تنها با گلها گویم غمها را چه کسی داند زغم هستی چه به دل دارم به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم
نه کسی آید نه کسی خواند ز نگاهم هرگز راز من
بشنو امشب غم پنهانم که سخنها گوید ساز من
تو ندانی تنها همه شب با گلها سخن دل را میگویم من
چو نسیمی آرام که وزد در بستان همه گلها را میبویم من
تنها با گلها گویم غمها را چه کسی داند زغم هستی چه به دل دارم به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم
چون ابری؛ سرگردان ،میگرید چشم من در تنهایی
ای روز شادیهام کی باز آیی امشب حال مرا تو نمیدانی
از چشمم غم دل ،تو نمیخوانی
تنها با گلها گویم غمها را چه کسی داند زغم هستی چه به دل دارم به چه کس گویم شده روز من چو شب تارم

دریا

zendangham — Fri, 20 Jul 2007 17:09:18 GMT

باز هم، آمدی تو بر سر راهم ؛آی عشق ،میکنی دوباره گمراهم

در راه ، من جوانی را به سر کردم ؛تنها ، از دیار خود سفر کردم

دیریست ،قلب من از عاشقی سیر است ؛خسته از صدای زنجیر است

دریا ،اولین عشق مرا بردی .دنیا ،دم به دم مرا تو آزردی

دریا ،سرنوشتم را به یاد آور.دنیا ،سرگذشتم را نکن باور

من غریبی قصه پردازم ؛.چون غریقی غرق در رازم؛

گم شدم در غربت دریا ؛.بی نشان و بی هم آغازم ؛

میروم شبها به ساحلها ؛.تا بیابم خلوت دل را؛

روی موج خسته ی دریا ،مینویسم اوج غمها را؛

اینم چند تا عکس از یانگوم معروف

zendangham — Fri, 06 Jul 2007 05:35:23 GMT

بانو یانگوم

بدون شرح

zendangham — Sun, 13 May 2007 21:09:36 GMT

خدایش بیامرزد

عشق خدایی

zendangham — Fri, 11 May 2007 19:13:18 GMT

خداوندا خداوندا تو هم يکبار عاشق شو

و بر گير از لب ميگون ياري بوس اشک آلود

تو هم در انتظار دلبري با ترس و لرزوبيم

در آن کوچه يک ساعت بمان غمناک و اشک آلود

که از درد و دل و راز درون من با خبر گردي

تو هم چون من به رسوايي ميان ده ثمر گردي

وفا داري کن و جورو جفايش را تحمل کن

چنان خو کن به او تا هستي تو جمله آن گردد

و بعد در آغوش رقيبي مست و بي پروا

تما شا کن که تا بهتر بداني حالات ما را

و تو مانند مرغ نيمه سمبل پر زني بر خاک

و شعرت نامه ات آتش زند بر پيکر افلاک

خداوندا تو هرگز نامه معشوقه اي خواندي؟

که بنويسد تويي دينم تويي جسمم تويي جانم

ولي فردا همان فردا که اغاز جداييهاست!

بگويد کن فراموشم نمي خواهم پشيمانم

خداوندا به تو دادست در همه عمرت

کليد قلب خود را لو لو شوخ فسونکاري؟

ولي فردا همان فردا کند تعويض قفلش را

و تو درمانده پشت در غرق ناله و زاري

گهي انگشت حسرت بر دهان از اشنايي ها

گهي امواج لعنت بر زبان از بي وفايي ها

خداوندا تو يک شب تيشه مردانگي بر دارو

از ريشه بر افکن اين درخت عشق و مستي را

و خواهي ديد با محو کلام دوستت دارم

تو خواهي داد بر باد قبا بنيان و هستي را

و زان پس هر دلي کردي از عشق بتي دل شاد

به او درس وفا هم در کنار عشق خواهي داد

zendangham — Sun, 29 Apr 2007 22:57:18 GMT

: شيشه اي مي شکند ... يک نفر مي پرسد...چرا شيشه شکست؟ مادري مي گويد...شايد اين رفع بلاست يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشي مثل يک کودک شيطان آمد، شيشه ي پنجره را زود شکست.
کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ي مغرورشکست، عابري خنده کنان مي آمد... تکه اي از آن را بر مي داشت... مرحمي بر دل تنگم مي شد... اما امشب ديدم... هيچ کس هيچ نگفت، قصه ام را نشنيد... از خودم مي پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ي پنجره هم کمتر است؟؟؟
عادت همه چيز را ويران مي کند واي به روزي که چيزي -حتي عشق-عادتمان شود....
عاشق کم است و سخن عاشقانه فراوان ديگر سخن عاشقانه گفتن،دليل عشق نيست وآواز عاشقانه خواندن،دليل عاشق بودن ولي اي دوست،تو نگاه عاشقانه ات راعاشقانه نگهدار و کلام ساده ي عاشقانه ات راخالصانه بگو و هميشه به ياد داشته باش شبه عشق در کنار عشق بوده.............
خو شبختي توپي است که وقتي مي غلتد به دنبالش ميدويم و وقتي مي ايستد به آن لگد مي زنيم
کاش تنها يکنفر هم در اين دنيا مرا ياري کند اي کاش مي توانستم با کسي درد دل کنم تا بگويم که . من ديگر خسته تر ازآنم که زندگي کنم تا بداندغم شبها يم را.... تا بفهمد درد تن خسته و بيمارم را..... قانون دنيا
تنهايي من است..... و تنهايي من قانون عشق است....و عشق ارمغان دلدادگيست.. و اين سرنوشت سادگيست

zendangham — Fri, 16 Mar 2007 07:22:18 GMT

دور دست ها به دنبالت میگردم
شاید بیابم نشانی از چشمان مهربانت
یا بیابم نشانی از غرور سرکشت
که باعث این جدایی شد
در کدامین افق و در کدامین بالین آرمیده ای
و آیا به یاد میاوری نگاه تنهایی یک پرستوی مهاجر را؟
و آیا بیاد میاوری انتظار و فاصله ای دور با دو قلب نزدیک را؟
آیا هنوز پنجره را به یاد می آوری ؟و آیا شب ها هنوز به یاد نگاه یک مسافر انتظار را تجربه میکنی؟
با کدامین قلب شیشه ای آمیخته ای که قلب سنگی مرا فراموش کردی؟؟؟؟
نمی دانم چه به دنبالت هستم؟؟؟واقعا نمی دانم؟؟
من؟؟؟
من که نتوانستم انتظار را تحمل کنم؟
شب ها با یاد و نگاه تو آرام میگرفتم و صبح ها چشم به افق چشمان تو داشتم.
کجایی؟کجایی ای آرامش شیرین رویا های کودکانه!
یادم هست پیمان بستیم که هم پای پیمانمان بجنگیم
سلطان قلب یکدیگر باشیم و پیمان یاری را نشکنیم
پس چه شد؟چه شد که هر دو سنگی شدیم؟؟
شاید من زودتر سنگی شدم؟؟؟؟ولی تو هم مقصری
مقصری که هیچگاه قلب شیشه ایت را برویم نگشودی
همیشه پشت پنجره غرور ایستادی و فقط نظاره کردی
فقط نگاه؟؟؟؟
حال که از دست دادمت مدتی است که میبینمت
در خیال-خواب-بیداری-میان مردم-در شلوغی شهر
آیا او همان گمشده من است؟
ولی نه
تو نیستی-----------پس چه؟
حال که در اعماق قلبم خانه کرده ای
از خودت خبری به من بده
نگرانت هستم
وای که چقدر زود دیر میشود؟؟؟؟؟؟

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<آیناز>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

باعث مرگ

zendangham — Wed, 14 Feb 2007 21:22:18 GMT

با تو چه زندگيها که تو روياهام نداشتم تک و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

چه سفر ها با تو کردم چه سفر ها تو رو بردم تا دم مرگ رسيدم اما به هواي تو نمردم

دارم از تو مينويسم که نگي دوست ندارم از تو که با يه نگاهت زير و رو شد روزگارم

موقع نوشتنم وقت اسم گذاشتنم کسي رو جز تو نداشتم اسمي جز تو نميذاشتم

من تموم قصه هام قصه ي توست اگه غمگينه اون از غصه ي توست اون از غصه توست

با تو من چه زندگيها که تو روياهام نداشتم تک و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

حتي من تو رو آخر به آرزو هات ميرسونم ميرسيدي من اما آرزو به دل ميموندم

هي ميخواستم بگم که بدوني حالمو اما ترس و دلهره خط ميزد خيالمو

توي گفتن و نگفتن از چه روزايي گذشتم اونقده رفتم و رفتم که هنوزم بر نگشتم

من تموم قصه هام قصه توست ................

هر چي شعر عاشقونست من براي تو نوشتم تو جهنم سوختم اما مينوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتم عشق تو باعثشه اگه مردم تو بدون چه کسي باعثشه

خیمه شب

zendangham — Wed, 14 Feb 2007 21:18:18 GMT

من درون خيمه ي زيباي شب بر بال رنگين خيال پرواز ميکنم ميرسم به دري سبز گشوده به باغي تازه تر از صبح بهار.

من قصر آرامشم را ،در پشت ديواربلند شب ساخته ام آه آه.آه آه..

بر پلک بسته ي چشمانم ،گلاب پاش صبح ،گلاب سپيد روز را ميپاشد ،و بال رنگين پرنده ي خيالم را ،در کوره ي داغش ميسوزاند و مرا از خواب سبز آرامش، ،به صبحي بي حوصله و دلتنگ ميکشاند.

غريبم تو ديارم ،بر غم تو روزگارم ،بيخبرم زيارم قامت خسته دارم ،قلب شکسته دارم .

فضاي نا آرام و لغزنده روز، با من غريبه ست و من تنها ميمانم . چشمان پر از پرسش بي پاسخ روز، با من غريبه ست و من تنها ميمانم.

کاسه ي لبريز از رقابت روز، نبرد دستي با دستي ديگر، براي يک سکه ي بيشتر يا کمتر، با من غريبه ست و من تنها ميمانم.

و به عشق شب، لحظه هاي بي حوصلگي را، اندازه ميگيرم تا شب چادر زيباي سکوت را، بر سر دشت بکشاند؛ و عادت مهربان آرامش را به خانه ام بياورد.

از من جدا

zendangham — Wed, 14 Feb 2007 19:52:18 GMT

در مني و اين همه ز من جدا
با مني ور ديده ات بسوي غير
بهر من نمانده راه گفتگو
تو نشسته گرم گفتگوي غير
غرق غم دلم به سينه مي تپد
با تو بي قرار و بي تو بي قرار
واي از آن دمي که بيخبر زمن
بر کشي تو رخت خويش از اين ديار
سايه تو ام بهر کجا روي
سر نهاده ام به زير پاي تو
چون تو در جهان نجسته ام هنوز
تا که برگزينمش به جاي تو
شادي و غم مني به حيرتم
خواهم از تو ... در تو آورم پناه
موج وحشيم که بي خبر ز خويش
گشته ام اسير جذبه هاي ماه
گفتي از تو بگسلم ... دريغ و درد
رشته وفا مگر گسستني است ؟
بگسلم ز خويش و از تو نگسلم
عهد عاشقان مگر شکستني است ؟
ديدمت شبي بخواب و سرخوشم
وه ... مگر به خوابها ببينمت
غنچه نيستي که مست اشتياق
خيزم و ز شاخه ها بچينمت
شعله ميکشد به ظلمت شبم
آتش کبود ديدگان تو
ره مبند... بلکه ره برم شوق
در سراچه غم نهان تو

سروده ی سمیه